सी.एस. चंद्रिका
सी.एस. चंद्रिका ह्या केरळमधील मल्याळममधील एक भारतीय लेखिका आहेत ज्या काल्पनिक आणि गैर-काल्पनिक लेखन करतात आणि त्या सामाजिक शास्त्रज्ञ, कार्यकर्त्या असून महिला, मानवाधिकार, पर्यावरण आणि विकासाच्या समस्यांशी संबंधित स्तंभलेखिका देखील आहेत.
शिक्षण संपादन
चंद्रिका यांनी वनस्पतिशास्त्र[१] मध्ये पदवी प्राप्त केली आणि मल्याळम भाषा आणि साहित्य आणि महिला अभ्यासात पदव्युत्तर पदवी प्राप्त केली. त्यांनी कालिकत विद्यापीठातून फाइन आर्ट्समध्ये पीएचडी केली आहे.[२]
कारकीर्द संपादन
चंद्रिका यांनी महिला अभ्यास केंद्र, पॉंडिचेरी येथे अध्यापन केले आहे आणि लिंग आणि विकास क्षेत्रातही त्यांनी मोठ्या प्रमाणावर काम केले आहे. त्या केरळच्या सखी वुमेन्स रिसोर्स सेंटरशीही संबंधित आहे. [३]
प्रकाशने संपादन
चंद्रिका यांनी शैक्षणिक आणि काल्पनिक अशा दोन्ही लेखन कामे प्रकाशित केली आहेत. २०व्या शतकातील मल्याळम दलित लेखनाचा संग्रह असलेल्या मल्याळम दलित लेखनाच्या ऑक्सफर्ड इंडिया अँथॉलॉजीच्या त्या संपादकांपैकी एक होत्या.[४][५] त्यांना २०१२ मध्ये क्लेपोमानिया कथासंग्रहासाठी थोप्पील रवी पुरस्कार मिळाला.[६] प्रतिष्ठित मुथुकुलम पार्वती अम्मा नावाचा आणखी एक पुरस्कार त्यांना २०१० मध्ये "अर्थवमुल्ला स्त्रीकल" या निबंधासाठी प्रदान करण्यात आला. त्यांच्या कथेसह त्यांची मुलाखत मल्याळथिंते कथाकारिकलमध्ये प्रकाशित झाली होती, ज्यात तिला दहा प्रमुख मल्याळी महिला लेखिकांमध्ये सूचीबद्ध केले होते.[७] त्यांच्या अनेक कामांचे इंग्रजी, तामिळ आणि कन्नड भाषांमध्ये अनुवाद झाले आहेत. ते समाविष्ट आहेत:
- पिरा
- भूमियुदे पाठका[८]
- लेडीज कंपार्टमेंट[९]
- एंटे पचक्करिम्वे[१०]
- क्लेप्टोमॅनिया [११]
- "अर्थवमुल्ला स्त्रीकल" (निबंध)
त्यांनी के. सरस्वती अम्मा यांच्यावर एक मोनोग्राफ प्रकाशित केला होता, ज्या 20व्या शतकाच्या सुरुवातीच्या मल्याळम स्त्रीवादी लेखिका होत्या.[१२]