गुरुग्रंथ साहेब
गुरुग्रंथ साहेब (हिंदी: गुरुग्रंथ साहिब) हा शीख धर्मीयांचा धर्मग्रंथ असून त्यास शिखांचा अकरावा व अंतिम गुरू मानले जाते. शिखांचे दहावे गुरू गुरू गोविंदसिंग यांचा आदेश : 'सब सिखन को हुकूम है, गुरू मान्यो ग्रंथ' (सर्व शिखांना असा हुकूम आहे की त्यांनी 'ग्रंथसाहेब'ला आपला गुरू मानावे.)[१][२]
या ग्रंथात केवळ शीख गुरूंचाच उपदेश नाही तर यात भारतातील अनेक प्रांत, भाषा व जातीत जन्मलेल्या विविध संतांचे उपदेश आहेत. हा ग्रंथ जुनी पंजाबी (गुरुमुखी), मराठी, ब्रज, अवध आदी बोलींनी सुशोभित आहे.[३]
गुरुग्रंथ साहेबमधील विविध संतांचे शबद (रचना) :
[४]साचा:विस्तारगुरुग्रंथ साहेबासंबंधी मराठी पुस्तके[संपादन | स्रोत संपादित करा]
- श्री गुरू ग्रंथ साहिब : एक अवलोकन (दिलीप गोगटे)
संदर्भ[संपादन | स्रोत संपादित करा]
| संत | शबद (रचना) |
|---|---|
| कबीर दास | २२४ |
| नामदेव | ६१ |
| संत रविदास | ४० |
| भगत त्रिलोचन जी | ४ |
| फरीद जी | ४ |
| भगत बैणी जी | ३ |
| भगत धंना जी | ३ |
| भगत जयदेव जी | २ |
| भगत भीखन जी | २ |
| सूरदास | १ |
| भगत परमानन्द जी | १ |
| भगत सैण जी | १ |
| पीपाजी | १ |
| भगत सधना जी | १ |
| रामानंद | १ |
| गुरू अर्जन देव | ३ |